Mən ömrüm boyu səmada olmağı sevmişəm. Təyyarə pilotu kimi iyirmi ildir ki, göylərdəyəm. Hər gün buludların arasında, minlərlə metr yüksəklikdə. İşim məsuliyyətli, diqqət tələb edən bir işdir. Hər uçuşdan əvvəl yoxlamalar, hesablamalar, hava şəraitinin analizi. Pilot olmaq insana bir şey öyrədir – hər şeyi əvvəlcədən görməyi, ehtimalları hesablamağı, riskləri idarə etməyi. Bəlkə də buna görə həyatda da hər şeyə bu gözlə baxıram. Ötən ilin payızında, təyyarəni Bakıya endirib evə qayıtmışdım. Həftəlik istirahətə çıxmışdım. Evdə oturmuşdum, televizora baxırdım, amma cansıxıcılıqdan nə edəcəyimi bilmirdim. Həyat yoldaşım işdə idi, uşaqlar da məktəbdə. Birdən bir dostumun mesajı gəldi. O da pilotdur, biz tez-tez uçuşlarda rastlaşırıq. Mesajında yazmışdı ki, son zamanlar bir oyunla məşğuldur, çox maraqlıdır. Mən maraqlandım, çünki dostum mənim kimi texniki düşüncəyə malikdir. O, oyunun adını yazdı, dedi: “Bax, bu oyunun mexanikası çox maraqlıdır, təyyarənin qalxmasına bənzəyir.” Bu söz məni cəlb etdi.
Həmin axşam platformanı açdım, oyunu tapdım. Oyunun adı Aviator idi. Adı artıq mənə tanış gəlirdi. Oyunun mexanikasına baxdım – ekranda bir təyyarə uçur, getdikcə əmsal yüksəlir, sən isə vaxtında çıxmalısan. Geciksən, təyyarə uçub gedir, uduzursan. Vaxtında çıxsan, qazanırsan. Dostum haqlı idi – bu, həqiqətən də təyyarənin qalxmasına, idarə olunmasına bənzəyirdi. Pilot kimi mən bu mexanikanı çox yaxşı başa düşdüm. Təyyarəni idarə edərkən də eyni prinsip işləyir – nə vaxt qalxmalı, nə vaxt yüksəlməli, nə vaxt enməli. Hər şey vaxtında, dəqiq olmalıdır. Mən bu oyuna maraqla baxmağa başladım. Dostum mənə yazdı ki, bu oyunun prediktorları var, amma onlara inanma, öz hisslərinə, öz təcrübənə güvən. Mən də düşündüm ki, pilot kimi mən hisslərimə, təcrübəmə güvənirəm. Niyə burada da eyni olmasın? Həmin günlərdə bir çox insanın “
mostbet aviator predictor” ifadəsini axtardığını gördüm. Onlar oyunun nəticəsini əvvəlcədən bilmək üçün proqramlar, alqoritmlər axtarırdılar. Mən pilot kimi bilirəm ki, heç bir proqram təbiəti, havanı, şansı tam olaraq öncədən görə bilməz. Ən yaxşı predictor sənin öz təcrübən, öz hisslərin, öz intuisiyandır.
Bir neçə gün ərzində oyunu öyrəndim. Qaydaları, dinamikası, ehtimalları. Pilot kimi mən hər şeyi əvvəlcədən hesablamağa öyrəşmişəm. Kiçik bir məbləğlə başladım. İlk bir neçə gün uduzdum. Amma uduzduqca öyrənirdim. Hansı anda çıxmaq lazım olduğunu, hansı əmsalın real olduğunu, nə vaxt risk edib nə vaxt etməməyi. Bu, təyyarəni idarə etməyə çox bənzəyirdi. Hər uçuşda da eyni – hava şəraitini, küləyin gücünü, görünüşü qiymətləndirirsən, sonra qərar verirsən. Bəzən risk edirsən, bəzən etmirsən. Amma hər qərarın arxasında təcrübə, bilik, analiz durur. Bir həftə sonra, bir axşam, evdə tək oynayırdım. Təyyarə yüksəlməyə başladı. Əmsal artırdı. Mən nəfəsimi tutmuş baxırdım. Ürəyim döyünürdü, amma əllərim sakit idi. Pilot kimi mən çətin anlarda sakit qalmağı öyrənmişəm. Əmsal 2-yə çatdı, 3-ə, 5-ə. Mən dayanmadım. 10-a çatdı. Hələ də dayanmadım. 20-yə çatdı. O an içimdən bir səs dedi: “İndi.” Çıxdım. Təyyarə uçub getdi, mən qazandım. Qazanc mənim qoyduğum məbləğin onlarla dəfəyə qatlanmışdı. Oturub ekrana baxdım. Gülümsədim. Bu, təkcə bir qazanc deyildi. Bu, mənim təcrübəmin, intuisiyamın, pilot bacarığımın doğruluğunun sübutu idi.
O gündən sonra münasibətim dəyişdi. Mən bu oyuna pilot gözü ilə baxırdım. Hər dəfə oynayanda, təyyarəni idarə edirmiş kimi hiss edirdim. Qalxış, yüksəliş, eniş. Hamısı tanış idi. Mənə heç bir prediktor, heç bir proqram lazım deyildi. Mənim öz prediktorum var idi – iyirmi illik pilot təcrübəm. O təcrübə mənə bu oyunda da yol göstərirdi. İndi həftədə bir-iki dəfə oynayıram. Hələ də eyni hisslə, eyni intuisiyala. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma heç vaxt əsəbiləşmirəm. Çünki pilot kimi mən bilirəm ki, hər uçuş fərqlidir. Bəzən hava gözəl olur, bəzən çətin. Bəzən hər şey planlaşdığı kimi gedir, bəzən gözlənilməz maneələr çıxır. Əsas odur ki, sən öz bacarığına, təcrübənə güvənəsən, və nə vaxt dayanacağını biləsən. Mən bunu bilirəm. İyirmi ildir ki, hər gün tətbiq edirəm.
Dostum hələ də mənə zəng vurub soruşur: “Necədir, Aviatoru mənimsədin?” Mən gülürəm, deyirəm: “Mən pilotam, bu oyun mənim üçün işdir.” O da gülür. Həqiqətən də, mən bu oyunda işlədiyim bacarıqları tətbiq edirəm. Və bu bacarıqlar məni yanıltmır. İndi həmkarlarıma da bəzən bu oyundan danışıram. Deyirəm ki, əgər pilot kimi hisslərinizə güvənirsinizsə, bu oyun sizin üçündür. Onlar maraqlanır, bəziləri sınayır. Mən də onlara deyirəm ki, prediktorlara inanmayın, özünüzə inanın. Çünki heç bir proqram, heç bir alqoritm sizin təcrübənizi, intuisiyanızı əvəz edə bilməz. Mən öz təcrübəmə güvəndim, və o məni yanıltmadı. Bu gün hələ də həftədə bir-iki dəfə oynayıram. Hələ də eyni həyəcanla. Hər dəfə təyyarə yüksələndə, ürəyim döyünür, amma əllərim sakitdir. Pilot kimi. Çünki mən bilirəm ki, nə vaxt dayanmalı. Və bu bilgi mənə təkcə bu oyunda deyil, həyatın hər sahəsində kömək edir. İndi düşünürəm ki, həyat da bir uçuşdur. Hər kəs öz təyyarəsinin pilotudur. Nə vaxt qalxacağını, nə vaxt yüksələcəyini, nə vaxt enəcəyini bilməlidir. Mən bilirəm. İyirmi ildir ki, bilirəm. Və bu bilgi mənə rahatlıq, güvən, xoşbəxtlik verir. Uçuşlarım davam edir. Həm səmada, həm də bu oyunda. Hər ikisində də eyni qayda – vaxtında qərar vermək, hisslərə güvənmək, və dayanmağı bilmək. Mən bunları bacarıram. Və buna görə minnətdaram. Minnətdaram peşəmə, minnətdaram təcrübəmə, minnətdaram oyunu mənə göstərən dostuma. Çünki o, mənə göstərdi ki, pilot bacarıqlarım təkcə səmada deyil, həyatın başqa sahələrində də işləyir. Və bu, mənim üçün ən böyük kəşf oldu.
- участник сейчас на форуме
- участник вне форума
